Borsa: üye için mi, ayrıcalıklı zümre için mi?
Editör: Karamanca
22 Temmuz 2026 - 09:05
Karaman Ticaret Borsası seçimleri için geri sayın devam ediyor. Mevcut Başkan Ekrem Çavaş'ın tekrar aday olacağı konuşulurken, kentin sevilen simalarından Hüseyin Özdal'da adaylığını açıkladı. Özdal'ın saha çalışmaları adından öylesine söz ettirmeye başladı ki, gözler ve soru işaretleri mevcut başkana çevrildi. Bir kurumun gerçek gücünün, binasının şekliyle ya da makam aracının ihtişamıyla olmayacağını bilen üyeler, Özdal'ın samimiyeti ve şeffaflığı karşısında Çavaş yönetimini sorgulama ihtiyacı hissediyor.
Örneğin görüştüğümüz birçok üye, Ticaret Borsası bünyesindeki LİDAŞ lisanslı deposunun doluluk ve boşluk oranları neden düzenli olarak üyelerle paylaşılmıyor? Sorusunun cevabını bilmiyor. Ayrıca ürün depoya konulmak istediğinde gerçekten yer mi yok, yoksa bu bilgi sadece belirli çevrelerin bildiği bir ayrıcalığa mı dönüşüyor? Bir kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşunun en önemli görevi, üyeleri arasında eşitliği sağlamaktır. Eğer anlatıldığı gibi bazı üyeler depolama hizmetine kolayca ulaşabiliyor, bazıları ise yüksek maliyetler veya erişim sıkıntısıyla karşılaşıyorsa, burada cevap bekleyen ciddi sorular vardır.
Üyeler şu soruyu sormakta haklıdır:
Lisanslı depo gerçekten herkesin deposu mu, yoksa sadece bazı isimlerin rahatça kullanabildiği bir alan mı? Bu soruların cevabı söylentilerle değil, düzenli ve şeffaf bilgilendirmeyle verilmelidir. Tasarruf denildiğinde ise ortaya çıkan tablo ayrı bir çelişki oluşturuyor. Ticaret Borsası'nın geleneksel iftar programında davetlilere ''Her üye yalnızca bir kişi katılsın'' denildiği ifade ediliyor. Gerekçe ise tasarruf.. Elbette kamu kaynaklarının dikkatli kullanılması önemlidir.
Ancak aynı dönemde milyonlarca lira değerinde olduğu konuşulan makam aracı tercih edildiğinde, üyeler ister istemez ''Tasarruf sofrada başlıyor, makam kapısında bitiyor'' diye düşünmekte haklıdır. Çünkü tasarrufun inandırıcı olabilmesi için önce yöneticinin kendi harcamasında görülmesi gerekir. Gösterişten vazgeçmeden fedakârlığı üyeden beklemek, adalet duygusunu zedelemez mi?
Bir başka dikkat çeken konu ise iletişim eksikliği..
Bugün birçok borsa ve oda, üyelerini internet sitesi ve sosyal medya üzerinden anlık olarak bilgilendiriyor; depolar doluluk oranlarını açıklıyor, hizmet süreçlerini şeffaf biçimde paylaşıyor. Karaman Ticaret Borsası'nda ise üyeler bilgiye ulaşmak yerine bilgi aramak zorunda kalıyor.
Mesela Bu bahsettiğimiz Lidaş'ın ücret politikası emsalleriyle karşılaştırıldığında neden daha yüksek olduğu yönünde eleştiriler yapılıyor? Borsa yönetimi üyelerin beklentilerine, sorularına kulak veriyor mu? Bu sorular herhangi bir polemik oluşturmak için değil, üyelerin temsil edildiği bir kurumun daha şeffaf ve hesap verebilir olması için soruluyor.
Örneğin görüştüğümüz birçok üye, Ticaret Borsası bünyesindeki LİDAŞ lisanslı deposunun doluluk ve boşluk oranları neden düzenli olarak üyelerle paylaşılmıyor? Sorusunun cevabını bilmiyor. Ayrıca ürün depoya konulmak istediğinde gerçekten yer mi yok, yoksa bu bilgi sadece belirli çevrelerin bildiği bir ayrıcalığa mı dönüşüyor? Bir kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşunun en önemli görevi, üyeleri arasında eşitliği sağlamaktır. Eğer anlatıldığı gibi bazı üyeler depolama hizmetine kolayca ulaşabiliyor, bazıları ise yüksek maliyetler veya erişim sıkıntısıyla karşılaşıyorsa, burada cevap bekleyen ciddi sorular vardır.
Üyeler şu soruyu sormakta haklıdır:
Lisanslı depo gerçekten herkesin deposu mu, yoksa sadece bazı isimlerin rahatça kullanabildiği bir alan mı? Bu soruların cevabı söylentilerle değil, düzenli ve şeffaf bilgilendirmeyle verilmelidir. Tasarruf denildiğinde ise ortaya çıkan tablo ayrı bir çelişki oluşturuyor. Ticaret Borsası'nın geleneksel iftar programında davetlilere ''Her üye yalnızca bir kişi katılsın'' denildiği ifade ediliyor. Gerekçe ise tasarruf.. Elbette kamu kaynaklarının dikkatli kullanılması önemlidir.
Ancak aynı dönemde milyonlarca lira değerinde olduğu konuşulan makam aracı tercih edildiğinde, üyeler ister istemez ''Tasarruf sofrada başlıyor, makam kapısında bitiyor'' diye düşünmekte haklıdır. Çünkü tasarrufun inandırıcı olabilmesi için önce yöneticinin kendi harcamasında görülmesi gerekir. Gösterişten vazgeçmeden fedakârlığı üyeden beklemek, adalet duygusunu zedelemez mi?
Bir başka dikkat çeken konu ise iletişim eksikliği..
Bugün birçok borsa ve oda, üyelerini internet sitesi ve sosyal medya üzerinden anlık olarak bilgilendiriyor; depolar doluluk oranlarını açıklıyor, hizmet süreçlerini şeffaf biçimde paylaşıyor. Karaman Ticaret Borsası'nda ise üyeler bilgiye ulaşmak yerine bilgi aramak zorunda kalıyor.
Mesela Bu bahsettiğimiz Lidaş'ın ücret politikası emsalleriyle karşılaştırıldığında neden daha yüksek olduğu yönünde eleştiriler yapılıyor? Borsa yönetimi üyelerin beklentilerine, sorularına kulak veriyor mu? Bu sorular herhangi bir polemik oluşturmak için değil, üyelerin temsil edildiği bir kurumun daha şeffaf ve hesap verebilir olması için soruluyor.
YORUMLAR