Cuma’dayken Camileri Kilitlemek
Sefa Yaşar

Cuma’dayken Camileri Kilitlemek

Bir Cuma günü… Mehmet’in içindeki sevince diyecek yok. Cumaları çok severdi Mehmet. Önceki günün gecesinde kalbini

 

Bir Cuma günü… Mehmet’in içindeki sevince diyecek yok. Cumaları çok severdi Mehmet. Önceki günün gecesinde kalbini Yasin’le bir güzel yıkardı. Tıpkı bembeyaz karlarla yıkar gibi. Bugün de bedenen temizlenir ve yürürdü camiye. Dönüşte Elif’e bir şeyler alabilmek için parasını koymuştu bile cebine. Elif kardeşiydi. Bazen bir kâğıt helva yüzünü güldürmeye yeterdi 0 çünkü Elif’in.

 

 


Mehmet yürüdü Elif’i düşünürken, toprağın kokusunu sinesine doldururken, müezzin efendi ‘’Haydin kurtuluşa’’ derken. Bağladı ellerini durdu namaza. İşte miraç anlarından biriydi. Bu zamanlarda gözlerini kapayıp sadece dinlemek isterdi, ön saftan duyulan bu sesi, sadece dinlemek… Fatiha’yı, Ali İmran’ı, Kevser’i… Her rekâtın Hamdı ile sağa ve sola selam verildi. İşte şimdi söz müezzindeydi.


‘’Allahümme entesselamu…’’ derken Salih amca kalktı ve yürüdü kapıya. Ardından Şevket usta takip etti onu. O da ne? Mustafa abi çoktan ayakkabılarını almış gidiyordu. İyi de müezzin efendi duasını bitirmeden, üstüne üstlük namaz bitmeden nereye gidiyordu insanlar. Şöyle bir bakındı etrafına. Az önce omuz omuza durulan saflar dağılmış, bir avuç insan kalmıştı geriye. Dayanamadı Mehmet.Düştü gidenlerin arkasına.Mahalleden arkadaşı İbrahim’i gördü.O da gidiyordu işte.Tuttu kolundan: ‘’Nereye İbrahim böyle daha namaz bitmedi ki? İbrahim’in vereceği cevap yoktu. Cevat abinin önüne durdu bu kez.


‘’Abi nereye? Tesbihat yapmadık, dua etmedik nereye gidiyorsun?’’


O da suskundu. İyi de bu insanlar neden kaçıyordu. Yoksa dışarıda önemli bir şey mi olmuştu? Hemen koştu. Attı kendini dışarıya. Hayır, az önce giden adamların yüzünden anlaşılıyordu önemli bir şey olmadığı. Ya da önemli bir şey varsa bile namazdan daha önemli ne olabilidi?Şöyle bir süzdü nazarında hepsini.Kimi bir sigara yakmış, kimi muhabbete dalmış evinin yolunu tutuyordu.Mehmet hüzünlendi bir an.Bakakaldı gidenlerin ardından.Düşündü ki kendisini böyle hüzünlendiren bu namazdan kaçış gayretullaha ne kadar dokunurdu.Oysa bu namaza ihtiyacımz vardı.Bu sünnete, bu caminin havasını biraz daha soluyabilmeye ihtiyacımız vardı.Fena mı olurdu bir cami dolusu kulla’’Amin” deseydik.Fena mı olurdu hep birlikte dualarımız “Elhamdülillah” deseydi?Am elde ne gelirdi?Durduramazdı ya Nazım Amca’yı, bakkal Erdal abiyi, taksici Recep’i, emekli Atıf Amcayı…Baktı kaldı gidenlerin ardından Mehmet.Döndü tekrar camiye.Sanki giden bütün insanların kaçtıkları namazı kendi kılmak istercesine aldı tekbirini “Allahu Ekber”


Amin deyişi biraz daha yürektendi bu kez. Gördüğü tablo burkmuştu çünkü yüreğini. Ama olsun.Bugün dua ettiği insan sayısı artmıştı.Ve o gidenlerin uğruna yalvardı Yaradan’a.Artık her Cuma duyduğu o huzur, o mutluluk, yerini biraz da hüzüne bırakacaktı.


                                                                                                              Vesselam

Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
Denizli’de icra yoluyla çocukla görüşme skandalı
Denizli’de icra yoluyla çocukla görüşme skandalı
41 numara ayakkabı hırsızlıkları aydınlattı
41 numara ayakkabı hırsızlıkları aydınlattı